Daisyluiten.nl maakt gebruik van cookies. De cookies zijn onder meer nodig voor een goede werking van het bestelproces in de webwinkel.

In onze webwinkel

Therapeuten verwijslijst

Spelen J HWil je graag Alle Sterren Van
De Hemel spelen bij
een therapeut in de buurt? Zie de therapeuten verwijslijst.

Nieuwsbrief/interesse nieuwe tool

Meld je aan voor de nieuwsbrief van
Daisy Luiten en/of maak je interesse kenbaar in de nieuwe tools voor hulpverleners: Ons Bestaan Op Een Bordje (rond ingrijpende gebeurtenissen) en Weg Van Elkaar (rond scheiding)!

captcha 

Therapeuten aan het woord: Patricia Kolvers (2)

Werk je met Alle Sterren Van De Hemel?Patricia_Kolvers_MG_9664_uitsnede_klein
Heb jij een ervaring die je wilt delen?
Laat het ons weten via het contactformulier!

We horen graag jouw ervaringen!

Casus - Het verlies van een zus - hoe inzicht kan helpen

Patricia Kolvers begeleidt als Bejegenkundig Therapeut regelmatig volwassenen in haar Praktijk voor Bejegenkunde in Almere.

Patricia:
“Ik gebruik Alle Sterren Van De Hemel, omdat het een fantastische ingang biedt om cliënten uit hun vaste, steeds hetzelfde, verhaal te krijgen. Door de vragen komen er andere herinneringen en andere verhalen naar voren. Het maakt hun verhaal compleet.

Wat ik iedere keer weer merk als ik het spel heb gespeeld met een cliënt, is dat dingen op hun plaats vallen. De cliënt ervaart rust en ruimte in zichzelf en chaos in het hoofd en schuldgevoelens verdwijnen.”

Het verlies van een zus

Ik had een sessie met een jonge vrouw wiens zus zes jaar eerder was overleden door euthanasie. Ze dacht dat ze geen gevoelens (meer) had bij het overlijden van haar zus. Echter bij het tweede kaartje stroomden de tranen al over de wangen. Ze was zichtbaar opgelucht dat ze nog wel gevoelens bleek te hebben.

Bij het eerste kaartje gaf ze aan, dat ze haar zus de laatste dag voor het overlijden nog in leven gezien heeft, en dat het goed was. Even later bij een soortgelijk kaartje ontdekte ze hoe moeilijk die laatste dag was geweest. Samen met haar jongste zus was ze bij haar stervende zus geweest die haar kleding en sieraden ging verdelen aan haar zussen. Mijn cliënt en haar jongste zus waren erg teleurgesteld. Ze wilden juist praten met hun zus. De doos met spullen heeft ze op zolder gezet en nooit meer ingekeken.

Tijdens Alle Sterren Van De Hemel, vertelde ze dat er na het overlijden van haar zus geen contact meer is geweest met hun zwager. Hij wilde niets meer met de familie van zijn overleden vrouw te maken hebben. Alle meubels en overige spullen zijn zo maar op straat gezet en hij heeft niet eens gevraagd of iemand er belangstelling voor had.

Ik vroeg haar toen of haar zus geweten zou hebben hoe haar man zou reageren na haar dood en dat ze daarom haar dierbare spulletjes op de dag voor haar sterven heeft willen geven aan haar zussen?
Voor mijn cliënt een totaal nieuwe ontdekking. Met ogen vol tranen vertelt ze dat ze de spullen van haar zus al die jaren niet meer had bekeken en had afgedaan als onbelangrijk, sterker nog ze bleef boos op haar zus omdat ze die laatste dag zo nutteloos hadden besteed met aandacht geven aan spullen in plaats van aan elkaar. Nooit heeft ze aan de mogelijkheid gedacht dat haar zus voor deze actie weleens heel bewust gekozen zou kunnen hebben om haar zussen nog wat na te laten en dat ze ervoor had gezorgd dat ze wist dat haar dierbare spulletjes bij de juiste persoon zouden komen.

Deze jonge vrouw heeft zodra ze thuis kwam de doos opgezocht en met andere ogen bekeken wat er in zit.
Ze vind het een fantastische ontdekking en de boosheid naar haar zus is als sneeuw voor de zon verdwenen.

Patricia Kolvers, www.patriciakolvers.nl

Kim Huysmans, psychologe uit België beschreef voor onze nieuwsbrief haar ondervindingen. Kim werkt in een instelling met cliënten met autisme en heeft daarnaast een eigen praktijk in Retie, België.

“Ik heb in december 2008 de introductie workshop ‘Alle Sterren Van De Hemel’ gevolgd en ben dolenthousiast over dit spel. Dus daarom schrijf ik graag mijn ervaringen neer.”

Kim heeft enkele aanpassingen gedaan, met het oog op haar cliënten die autisme hebben: - afhankelijk van de taakspanning van de cliënt werd een tijdslimiet bepaald - de ‘tranen’ zijn benoemd als gekleurde pionnen omdat ‘tranen’ te veel verbeelding vraagt - enkele kaartjes zijn eruit gelaten omdat dit te moeilijk zou zijn, voornamelijk qua verbeelding - het mapje om kaartjes even te bewaren indien je niet direct een antwoord weet, is weggelaten.

Casusbespreking Steve
Steve is 49 jaar, zijn vader is enkele jaren geleden gestorven.
Steve heeft autisme en een mentale beperking. Hij woont niet meer thuis, maar in een bezigheidstehuis voor volwassenen met autisme en een mentale beperking.
Binnen deze woonvorm heeft Steve een aantal vaste begeleiders in zijn woning. Katy, de begeleidster die het spel heeft gespeeld met Steve, behoort tot deze groep.

Sessie met Steve en begeleidster Katy (Kim is aanwezig als vertrouwenspersoon en vertaler voor Steve)
Het contact tussen Steve en de begeleidster was niet zo goed. Steve had weinig vertrouwen in haar. Tijdens het spel geeft de begeleidster de kaartjes, maar zij speelt niet mee. In eerste instantie beantwoordde zij ook de kaartjes, maar Steve vond het zo leuk, dat hij graag alleen dobbelde en zelf alle kaartjes beantwoordde. We hebben dit zo gelaten omdat uiteindelijk het leren van de ervaringen van anderen lastiger is voor mensen met autisme. Ik heb verdere verdiepingsvragen gesteld.

De vader van Steve is dood en in zijn beleving heeft zijn vader een gaatje in de hemel waardoor hij kan kijken. Hij kan Steve niet horen, enkel zien. Later wilt Steve ook zo'n gaatje hebben als hij dood is.

Kim:
Er is bewust gekozen om deze sessies te doen met Katy als spelleider opdat Steve meer veiligheid en vertrouwen in haar zou vinden. En dit is ook gelukt. Op het einde van deze sessie vroeg hij of zij hem wilde begeleiden naar zijn woning. En tot op heden heeft Steve nu vertrouwen en veiligheid in haar gevonden.

Casusbespreking Sandy
Sandy is 27 jaar. Begin 2006 is haar vader aan kanker overleden.
Ze is enig kind. Sandy heeft autisme en een mentale beperking.

Enkele sessies met Sandy alleen
- heel wat items (crematie, herinneringen, ...) werden bevraagd, via deze items kom ik heel veel te weten op korte tijd
- opdrachten maken het wat luchtiger en speelser
- ‘iets doen’, met het thema op een veilige plaats bezig zijn.

Sessie met moeder en Sandy
Moeder heeft sinds enige tijd een nieuwe partner. Hier rond zat er een onuitgesproken
ongenoegen vanuit Sandy.

Tijdens het spel had moeder het kaartje ‘Denk je nog vaak aan vader?’, waarop ze antwoordde ‘Nog elke dag.’. Sandy reageerde hier nogal cru op ‘Dat zal wel nu Bert er is.’. Moeder vertelde dat ze vader nog elke mist en dat dit niet minder is nu Bert in haar leven is gekomen. Voor Sandy was dit een opluchting. Achteraf tijdens een individueel gesprek hebben we dit gevisualiseerd aan de hand van een hart met mensen die leven en die je graag ziet en mensen die dood zijn en een plaatsje in jouw hart hebben.

Kim:
“Het was goed en niet toevallig dat moeder deze vraag trok. Dankzij deze vraag is er veel spanning en onduidelijkheid weggenomen.

“Met dit voorbeeld wil ik aantonen dat er via het spel veel onduidelijkheden en spanningen, die niet gecommuniceerd kunnen worden omwille van haar communicatieve moeilijkheden, toch aan bod kunnen komen !”
Kim Huysmans (psychologe) Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.