Daisyluiten.nl maakt gebruik van cookies. De cookies zijn onder meer nodig voor een goede werking van het bestelproces in de webwinkel.

In onze webwinkel

Therapeuten verwijslijst

Spelen J HWil je graag Alle Sterren Van
De Hemel spelen bij
een therapeut in de buurt? Zie de therapeuten verwijslijst.

Nieuwsbrief/interesse nieuwe tool

Meld je aan voor de nieuwsbrief van
Daisy Luiten en/of maak je interesse kenbaar in de nieuwe tools voor hulpverleners: Ons Bestaan Op Een Bordje (rond ingrijpende gebeurtenissen) en Weg Van Elkaar (rond scheiding)!

captcha 

Therapeuten aan het woord: Mieke Ankersmid

Werk je met Alle Sterren Van De Hemel?Mieke_Ankersmid Heb jij een ervaring die je wilt delen?
Laat het ons weten via ons contactformulier!

We horen graag jouw ervaringen!

Casus
Alle Sterren Van De Hemel en Verlaat Verdriet

Mieke Ankersmid ontmoet als verliestherapeut veel volwassenen die op jonge leeftijd een ouder hebben verloren in haar Bureau voor Verandering & Verankering.

Joop’s vader overleed toen hij 5 jaar oud was
Joop, nu 41 jaar, was 5 jaar oud toen zijn vader overleed; hij was de jongste van 4 zonen. Joop heeft het gevoel dat hij veel minder over zijn vader weet dan zijn broers. Met zijn broers heeft hij heel weinig gedeeld over het verleden; hij vindt het een grote stap dat te gaan doen. Ik laat hem daarom in een sessie kennismaken met ‘Alle Sterren van de Hemel’ en hij vindt het een heel goed idee dit als middel voor te stellen aan zijn broers om de eerste stap te maken samen over hun jeugd en het verlies van hun vader te praten.

Ter informatie
Naar aanleiding van hetgeen ik van Joop al weet door de sessies die hij bij mij heeft gehad, maak ik een selectie uit de vragen om de meest relevante zaken voor hem aan de orde te kunnen krijgen.

Sessie met de broers
De vier broers komen toch wel enigszins gespannen binnen en spreken dat bij de start ook uit. De eerste vragen worden vrij kort beantwoord, maar gaandeweg vertellen zij uitgebreider. Soms zijn de vragen aanleiding om ook aan de anderen deze vraag te stellen. Soms ontstaat er spontaan een gesprek tussen hen vieren, voortbordurend op hetgeen een van hen vertelt. Dat laat ik toe, tot dit rond lijkt te zijn en we weer verder kunnen met het spel. Er wordt goed en respectvol naar elkaar geluisterd; af en toe wordt er gelachen. De sfeer wordt gaandeweg meer ontspannen.

Bijzonder is dat de oudste broer op een gegeven moment uitspreekt dat hij nog elke dag aan zijn vader denkt en hem wel 1 keer per week mist; dat hij hem ook vooral als opa voor zijn kinderen mist – dat zij deze bijzondere man niet zullen kennen. Joop zegt dat voor hem nu voor het eerst voelbaar is dat zijn 2 oudste broers echt een vader hebben gehad en deze vader missen. Ook de invloed van de stiefvader, die in het gezin kwam toen de oudste broers al uit huis waren, komt aan de orde en levert meer begrip en compassie voor elkaar op.

Voelbaar en zichtbaar werd dat dit een opening aan de broers heeft gegeven om nu makkelijker met elkaar deze dingen samen te bespreken. Naar aanleiding van deze bijeenkomst willen zij ook het gesprek met hun moeder aangaan. Belangrijk daarbij vonden ze om naar hun moeder te benoemen dat zij het beste heeft gegeven wat zij kon. En dat daarnaast mag bestaan dat niet alles voor hen goed uitgepakt heeft. 

Mieke:
“Ik werk vaak met mensen die tientallen jaren geleden een ouder hebben verloren en die soms de wens uiten meer te willen delen hierover in hun gezin van herkomst. Maar bijna altijd zit daar veel schroom omheen en angst om afgewezen te worden als zij dit vragen. Het spel blijkt dan een heel mooie, niet zo bedreigende ingang zijn.

Ik gebruik het soms ook in individuele sessies, bijvoorbeeld bij mensen die uit zichzelf niet zo makkelijk dingen aan de orde brengen. Ik speel dan zelf mee, met een eigen verlies in gedachten.”

Mieke Ankersmid: www.ankersmid.nl

Kim Huysmans, psychologe uit België beschreef voor onze nieuwsbrief haar ondervindingen. Kim werkt in een instelling met cliënten met autisme en heeft daarnaast een eigen praktijk in Retie, België.

“Ik heb in december 2008 de introductie workshop ‘Alle Sterren Van De Hemel’ gevolgd en ben dolenthousiast over dit spel. Dus daarom schrijf ik graag mijn ervaringen neer.”

Kim heeft enkele aanpassingen gedaan, met het oog op haar cliënten die autisme hebben: - afhankelijk van de taakspanning van de cliënt werd een tijdslimiet bepaald - de ‘tranen’ zijn benoemd als gekleurde pionnen omdat ‘tranen’ te veel verbeelding vraagt - enkele kaartjes zijn eruit gelaten omdat dit te moeilijk zou zijn, voornamelijk qua verbeelding - het mapje om kaartjes even te bewaren indien je niet direct een antwoord weet, is weggelaten.

Casusbespreking Steve
Steve is 49 jaar, zijn vader is enkele jaren geleden gestorven.
Steve heeft autisme en een mentale beperking. Hij woont niet meer thuis, maar in een bezigheidstehuis voor volwassenen met autisme en een mentale beperking.
Binnen deze woonvorm heeft Steve een aantal vaste begeleiders in zijn woning. Katy, de begeleidster die het spel heeft gespeeld met Steve, behoort tot deze groep.

Sessie met Steve en begeleidster Katy (Kim is aanwezig als vertrouwenspersoon en vertaler voor Steve)
Het contact tussen Steve en de begeleidster was niet zo goed. Steve had weinig vertrouwen in haar. Tijdens het spel geeft de begeleidster de kaartjes, maar zij speelt niet mee. In eerste instantie beantwoordde zij ook de kaartjes, maar Steve vond het zo leuk, dat hij graag alleen dobbelde en zelf alle kaartjes beantwoordde. We hebben dit zo gelaten omdat uiteindelijk het leren van de ervaringen van anderen lastiger is voor mensen met autisme. Ik heb verdere verdiepingsvragen gesteld.

De vader van Steve is dood en in zijn beleving heeft zijn vader een gaatje in de hemel waardoor hij kan kijken. Hij kan Steve niet horen, enkel zien. Later wilt Steve ook zo'n gaatje hebben als hij dood is.

Kim:
Er is bewust gekozen om deze sessies te doen met Katy als spelleider opdat Steve meer veiligheid en vertrouwen in haar zou vinden. En dit is ook gelukt. Op het einde van deze sessie vroeg hij of zij hem wilde begeleiden naar zijn woning. En tot op heden heeft Steve nu vertrouwen en veiligheid in haar gevonden.

Casusbespreking Sandy
Sandy is 27 jaar. Begin 2006 is haar vader aan kanker overleden.
Ze is enig kind. Sandy heeft autisme en een mentale beperking.

Enkele sessies met Sandy alleen
- heel wat items (crematie, herinneringen, ...) werden bevraagd, via deze items kom ik heel veel te weten op korte tijd
- opdrachten maken het wat luchtiger en speelser
- ‘iets doen’, met het thema op een veilige plaats bezig zijn.

Sessie met moeder en Sandy
Moeder heeft sinds enige tijd een nieuwe partner. Hier rond zat er een onuitgesproken
ongenoegen vanuit Sandy.

Tijdens het spel had moeder het kaartje ‘Denk je nog vaak aan vader?’, waarop ze antwoordde ‘Nog elke dag.’. Sandy reageerde hier nogal cru op ‘Dat zal wel nu Bert er is.’. Moeder vertelde dat ze vader nog elke mist en dat dit niet minder is nu Bert in haar leven is gekomen. Voor Sandy was dit een opluchting. Achteraf tijdens een individueel gesprek hebben we dit gevisualiseerd aan de hand van een hart met mensen die leven en die je graag ziet en mensen die dood zijn en een plaatsje in jouw hart hebben.

Kim:
“Het was goed en niet toevallig dat moeder deze vraag trok. Dankzij deze vraag is er veel spanning en onduidelijkheid weggenomen.

“Met dit voorbeeld wil ik aantonen dat er via het spel veel onduidelijkheden en spanningen, die niet gecommuniceerd kunnen worden omwille van haar communicatieve moeilijkheden, toch aan bod kunnen komen !”
Kim Huysmans (psychologe) Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.